Saturday, 4. June 2011
SBM: NEE tegen tram Hasselt-Maastricht

John Steijns: “Tramproject wordt de kleine Betuwe lijn”

De tramverbinding tussen Hasselt en Maastricht maakt onderdeel uit van het ambitieus Spartacus project van het Belgische openbaarvervoerbedrijf De Lijn. Na jaren van onderzoek is een ding duidelijk: de sneltramlijn Hasselt-Maastricht is en blijft een project met een waslijst aan risico’s en onderzekerheden.

Op 31 mei j.l. bleek een meerderheid van de gemeenteraad gevoelig voor het argument van wethouder Albert Nuss (PvdA) dat na afronding van de planstudie nog altijd kan besluiten om uit te stappen. Nu de stoppen met het project zou Maastricht geld kosten, bij het definitief go / no-go besluit niet, aldus de wethouder. Dit is eigenlijk te gek voor woorden. Stadsbelangen Mestreech is van mening dat wie nu al dreigt met eventuele claims als de raad de stekker eruit zou trekken, eigenlijk aangeeft dat we als stad met handen en voeten gebonden zijn aan het tramproject.

“Het voorstel vandaag beperkt zich niet louter en alleen tot een keuze van het tracé vandaag, de raad wordt gevraagd in te stemmen om het project tot een goed eind te brengen” aldus fractie voorzitter John Steijns. Stadsbelangen Mestreech is van mening dat het aangekondigde definitief go / no-go besluit eind 2012 begin 2013 louter en alleen het moment is waarop alles wordt geformaliseerd.

Met deze ontwikkeling heeft SBM grote moeite, evenals de fracties van het CDA, de SP en de LPM.
Het is eigenlijk absurd met de tram door te denderen terwijl in Belgisch Limburg geluiden de kop op steken van twijfels over nut en noodzaak van de tramlijn. Ook worden twijfels over voldoende reizigerspotentieel sterker. De machtstrijd tussen Frans- en Vlaamstaligen binnen de NMBS (de Belgische spoorwegen) speelt een grote rol van betekening binnen het mobiliteitsvraagstuk aangezien het ontbreken van aansluiting op het internnationaal terreinverkeer voor Vlaanderen een doorn in het oog is.
Stuk voor stuk items die weliswaar thuishoren binnen de discussie over het Vlaams mobiliteitsplan voor Vlaanderen, maar wel items die de vraag rechtvaardigen of men in België daadwerkelijk bereid is de beurs te trekken voor de tramlijn Hasselt-Maastricht terwijl de Vlaamse overheid nog geen concrete richtinggevende keuzes heeft gemaakt laat staan dat men gestart is met uitwerking van concrete maatregelen.

Bij de presentatie van het plan in 2005 werden de kosten door De Lijn in totaliteit voorlopig geraamd op 55 miljoen. Inmiddels zijn de kosten bijgesteld op een forse 120 miljoen. De kosten voor de infrastructurele verkeersmaatregelen in Bilzen en Diepenbeek zijn nog niet bekend.

Zoals het College aangeeft is de financiële raming -peildatum 2009- voor het traject binnen Maastricht vastgesteld op 45 miljoen (met een onzekerheidsmarges van 35%). Nederland, en dus ook de gemeente Maastricht, neemt onevenredig veel van de financiering voor haar rekening.
Daarnaast is het nog niet duidelijk wie de geraamde beheerkosten (voorlopig begroot op 750.000) voor het tramspoor binnen Maastricht voor zijn rekening moet gaan nemen
En dat voor enkele kilometers tramspoor! De sneltram wordt dus een kleine Betuwe lijn voor Maastricht

We staan aan de voordeur van de grootste bezuinigingsopgave voor Maastricht. Middelen voor het in stand houden van vervoer op maat op Maastrichtse maat ontbreken. Voor de vlam van Minckeleers is geen geld, en buurtkaders worden opgezadeld met de organisatie van wijkkermissen.
Kan, mag en wil Stadsbelangen Mestreech dan groen licht geven voor de tram Hasselt-Maastricht, terwijl de lijst van risico’s en onzekerheden nog met de dag groeit?
Het antwoord hierop luidt kort en bondig NEE! Onder het motto beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Stadsbelangen Mestreech heeft dus tegen het voorstel gestemd!

- John Steijns, fractievoorzitter SBM

Tuesday, 3. May 2011
"Heerder Kermis: een traditie die niet verloren mag gaan!"

Op 29 maart j.l. heeft de gemeenteraad de evaluatie en het beleid Maastrichtse kermissen besproken. De elf wijkkermissen –waaronder ook de kermis van Heer- waren onderdeel van discussie. Het voorstel van het College van Burgemeester en Wethouders om de wijkkermissen vanaf 2012 niet meer door de gemeente zelf te laten organiseren werd aangenomen dankzij de steun van de PvdA, GroenLinks, D66, VDD, Trots Op Nederland en de Liberale Partij Maastricht, ondanks breed verzet vanuit de andere fracties binnen de raad.

De kermis is van oorsprong een jaarmarkt ter gelegenheid van de wijdingsdag van de patroonheilige van de plaats. Een dag waarop het volk samen stroomde om zich te vermaken. In de loop van de tijd verloor -vooral in stedelijke gebieden- de kermis de band met het religieuze feest dat eraan ten grondslag lag, maar in vele dorpen gaan beide nog hand in hand en gaat op kermis zondag een processie uit. Voor Stadsbelangen Mestreech aanleiding om de kermis van Heer als voorbeeld te stellen en zo een lans te breken voor het behoud van de kermis tijdens het debat in de raad. “Voorzitter, in het antwoord van wethouder Aarts proef ik min of meer dat hij zich alleen richt op het fysieke aspect van de kermis, op de draaimolen en de attracties. Maar kermis is meer dan dat, het is een traditie, een traditie in lengte der jaren opgebouwd” aldus fractie voorzitter John Steijns. Met de processie begint de Pinksterkermis in Heer, voor velen het moment om samen met familie en vrienden feestelijk te vieren.

Ook de oproep van Wiel Nelissen (Senioren Partij Maastricht) voor het oprichten van een kermis stimuleringsfonds vond geen gehoor bij verantwoordelijk wethouder Aarts, evenals de ingediende motie door Jos Gorren (CDA) waarin werd voorgeteld het huidige kermisbeleid tot 2014 te continueren en daarnaast initiatieven vanuit de wijk actief te ondersteunen zodat de wijkkermis wordt ingebed in een door de buurt gedragen activiteit. Voor stemden het CDA, de Senioren Partij Maastricht, de SP en Stadsbelangen Mestreech, waardoor de motie werd verworpen met 14 tegen 23.

Is nu de kermis voor Heer verloren? NEE. Blijft de kermis voor Heer behouden? Dat is op dit moment onzeker. Het College van Burgemeester en Wethouders legt de verantwoordelijkheid volledig bij de buurt. Het College legt de verantwoordelijkheidsvraag op het bordje van het buurtplatform en buurtkader(s)! Mag je vrijwilligers hiermee opzadelen? NEE. Beseft het College in welke positie zij vrijwilligers manoeuvreert die actief zijn in de wijk of buurt? NEE.
Welke druk wordt met dit “nieuwe” kermis beleid op de schouders van de vrijwilliger gelegd? Zij worden ten onrechte voor een dilemma geplaatst. Zegt de vrijwilliger “nee” op de vraag van het College dan volgt louter en alleen kritiek vanuit de gemeenschap. Zegt de vrijwilliger “ja”op de vraag van het College dan komt alle risico –ook het financiële- voor hun rekening. Dit kan en mag niet gebeuren.

Stadsbelangen Mestreech is van mening dat voor het in stand houden van de kermistraditie naast de gemeente ook andere partijen een rol van betekenis kunnen/moeten vervullen, maar het moet wel een samenspel zijn!

- John Steijns, fractievoorzitter Stadsbelangen Mestreech

Tuesday, 21. December 2010
“Tijd voor aanpak van illegale drugshandel in wijken en buurten”

Al jaren wordt er gesproken over de overlast die de illegale drugshandel met zich mee brengt. In eerste instantie overlast in het centrum van de stad en in de nabijheid van coffeeshops. Overlast die bij veel inwoners een onveilig gevoel oproept. In 2005 besloot de gemeenteraad unaniem de overlast aan te pakken middels het spreidingsplan coffeeshops, hetgeen betekent dat het merendeel van de coffeeshops zou worden verplaatst naar de randen van de stad. De ervaringen met een dergelijke aanpak in Venlo hebben uitgewezen dat dit plan zeer succesvol is, met name op gebied van handhaving en het verminderen van de overlast. De reacties op dit plan zijn bekend; buurgemeenten reageren furieus, een stortvloed aan bezwaarschriften en het ene rapport volgt het andere op.

Nu, bijna 6 jaar verder, zijn we in feite geen meter verder, in tegendeel. De illegale drugshandel tiert volop in wijken en buurten. Straatrunners en drugsdealer opereren in toenemende mate vanuit wijken en buurten. Het is alsof niet is geleerd van de alcohol drooglegging in Amerika. Het is dan ook naïef te denken dat drugstoeristen nog voor 5 gram wiet naar een Coffeeshop in Maastricht komen. Via 06-nummers worden zij via de A2 na een ontmoetingsplek of parkeerplaats geloodst om vervolgens onder escorte naar een illegaal verkoopadres te worden gebracht. Het zijn dus niet de coffeeshops maar de illegale drugshandel die ons steeds meer overlast op straat bezorgt.

Samen met de PvdA, Groenlinks, D66, TON, SP en CVP heeft Stadsbelangen Mestreech zich uitgesproken tegen de invoering van de zogenaamde wietpas. Een wietpas, in welke variant dan ook, zal in praktijk leiden tot nog meer handel en dus nog meer overlast in de wijken van de stad om nog maar niet te spreken over de fraudegevoeligheid van pasjes. (Zelfs de landelijke OV pas werd door studenten gekraakt). Niemand zit te wachten op nog meer incidenten zoals vorig jaar in de Adelbert van Scharnlaan of de Burgemeester Cortenstraat en niemand wil te maken hebben met het roekeloos rijgedrag zoals dagelijks zich op de A2 voordoet. Om deze reden zien de genoemde partijen binnen de gemeenteraad van Maastricht – waar onder Stadsbelangen Mestreech - geen heil in de invoering van een dergelijk pasje. Juist vanwege deze praktische bezwaren zal het positief advies van het Europees Hof te Luxemburg over toepassing van het woonlandbeginsel het standpunt van de partijen niet veranderen.

Waar we wel op zitten te wachten - en veel burgers bevestigen dat - is het keihard aanpakken van de georganiseerde criminaliteit en illegale drugshandel. Waar we wel op zitten te wachten is de achterdeurproblematiek uit de criminele sfeer te halen. Waar we wel op zitten te wachten is dat de overlast vermindert en mensen zich weer veilig voelen in eigen omgeving en prettig wonen in hun wijk.

- John Steijns fractievoorzitter

Wednesday, 1. December 2010
John Steijns: “Waar moet dat heen met onze sociale huursector?”

Afschaffen “Vogelaarsheffing” einde solidariteit sociale huursector

Namens Stadsbelangen Mestreech heb ik opnieuw de perikelen m.b.t. zogenaamde Vogelaarsheffing onder de aandacht gebracht. Het voornemen van het kabinet Rutte en co. om deze heffing af te schaffen was hiervoor de aanleiding.

Al in een eerder stadium heb ik mijn bezorgdheid over dit fonds uitgesproken omdat een aantal woningcorperaties niet meer op vrijwillige basis aan de financiering van de 40 prachtwijken –waaronder Limmel, Nazareth, Witte Vrouweveld en Wyckerpoort- wilden bijdragen.

Met de uitspraak op 26 november van de rechtbank in Utrecht alle heffingsbesluiten nietig te verklaren en het oordeel dat de heffing een vorm van ongeoorloofde staatssteun was werd een streep getrokken door de solidariteitsgedachte. Maar ook valt er een belangrijke financieringsbron weg voor de plannen om in de komende tien jaar van Maastricht Noordoost weer een vitale woon- werk- en leefgemeenschap te maken. Al geeft het College bij monde van wethouder Costongs (PvdA) in de reactie aan middels temporisering en met flexibiliteit de uitvoering van de plannen aan te pakken het is en blijft een onverwachte tegenvaller.

De uitwerking van de plannen die een oplossing moeten brengen voor de problemen op terrein van wonen, leren, veiligheid, werken, integratie/participatie en aanpak multiprobleem-huishoudens zullen over een langere tijd moeten worden uitgesmeerd. Langer dus dan 10 jaar, wie zit daar op te wachten? In ieder geval niet de bewoners van de wijken Limmel, Nazareth, Witte Vrouweveld en Wyckerpoort die daar vaak al jaren tot tevredenheid wonen!

Dat de Vogelaarsheffing zo impopulair is onder de landelijke corporaties geeft te denken. Dit zou je toch niet verwachten van instellingen met als doelstelling het realiseren en verhuren van sociale woningen. Maar blijkbaar is de sociale gedachte verdrongen door de behoefte om makelaar en projectontwikkelaar te spelen met alle gevolgen van dien.

Brussel knaagt aan ons huursysteem!

Als gevolg van Europese regelgeving dreigen er donkere wolken voor de sociale huursector. In Brussel is vastgesteld dat woning corperaties met ingang van 1 januari woningen nog alleen maar mogen verhuren aan huurders met een maximaal belastbaar inkomen van € 33.000,-. Corperaties die deze regelgeving niet toepassen wordt geen staatssteun meer toegekend voor het bouwen van nieuwe woningen. De regelgeving heeft dus grote gevolgen. Gevolgen zoals dreigementen voor de corperaties, maar ook voor de huidige huurders maar vooral voor de nieuwkomers. Wie woont in een huurwoning en wilt verhuizen is aangewezen op een vrije sector woning met een huur boven de € 650,00 indien zijn, haar of het gemeenschappelijk inkomen hoger is dan € 33.000,- Dit geldt ook voor nieuwe -vooral jonge- woningzoekende. Wie zelf een full time baan heeft en de partner een part time job met een bruto uurloon van € 10,- per uur komt al snel als de grote verliezer uit de bus mede omdat het kopen van een huis geen optie is. Het Nibud heeft op basis van onderzoek namelijk vastgesteld dat bij een inkomen van € 33.000,- maximaal € 462,50 aan huur kan worden opgebracht.

Het is dan ook niet vreemd dat deze Brusselse regeltjes tot grote ergernis hebben geleid bij zowel corperaties alsook bij huurbelangenorganisaties. Stadsbelangen Mestreech is van mening dat er dus een inspanningsverplichting ligt voor de gemeente om samen met de corperaties te voorkomen dat huishoudens die niet op een andere manier aan een huis komen buiten de boot vallen.

Thursday, 4. November 2010
Bezuinigingstaak van 22,7 miljoen tijdbom voor nieuwe coalitie.

Maastricht ontkomt er niet aan. Ook wij moeten de tering naar de nering zetten. De gevolgen van de financiële crises en de door het kabinet Rutte (vvd) aangekondigde bezuinigingen betekend dat het gemeentebestuur staat voor een enorme bezuinigingstaak. Met de week wordt duidelijker dat steeds minder geld beschikbaar is voor bestaand beleid in stand te houden. Geld voor nieuw beleid betekend momenteel niet meer dan dagdromen. Vanuit deze situatie start de regenboogcoalitie bestaande uit PvdA, Groen Links, D66, Senioren Partij Maastricht en de VVD onder het motto “Investeren in vertrouwen”. Maar is dat realistisch?

Een groot deel van de bezuinigingen vanuit Den Haag daalt neer op het bordje van het gemeentebestuur, een groot aantal maatregelen van de overheid treft de burger rechtstreeks, en indirect zal de burger geconfronteerd worden met de bezuinigingsdrift van Rutte (vvd) en co omdat de gemeente minder geld gaan krijgen vanuit Den Haag. In de gemeente begroting voor 2011 wordt een bezuinigingsopgave genoemd van liefst 22,7 miljoen die weliswaar gefaseerd maar uiteindelijk in 2018 moet zijn gerealiseerd.

Wat zijn de gevolgen voor Maastricht? Wat betekend deze bezuinigingsoperatie voor de burgers van Maastricht? Het is slechts enkele maanden geleden dat een overgrote meerderheid binnen de gemeenteraad van Maastricht heeft uitgesproken de sociale verworvenheden zoals veiligheid, de WMO en het armoedebeleid te ontzien. Is deze belofte –de zgn. Maastrichtse maat- waar te maken? Stadsbelangen Mestreech meent van wel!

Neem bijvoorbeeld de WMO. Maastricht kampt al sinds de invoering van de WMO met een groot tekort. In 2007 waren de uitgaven voor de WMO 1,9 miljoen hoger dan het budget door Den Haag beschikbaar gesteld. Momenteel legt de stad liefst € 80.000 per week bij uit eigen middelen. Met andere woorden dit jaar zal liefst 4 miljoen meer worden uitgegeven ten behoeve van de WMO dan beschikbaar.
Stadsbelangen Mestreech is van mening dat deze kosten overschrijding –in ieder geval voor een gedeelte- vanuit het Vruchtboomfonds gefinancierd moet worden.
De vergrijzing van de Maastrichtse bevolking brengt met zich mee dat de aanspraak op WMO faciliteiten groeit. Bijna 40% van de bevolking van Maastricht is 50 jaar of ouder. Naar verwachting zal dit aantal de komende jaren nog toenemen.
Stadsbelangen Mestreech stelt dan ook dat ten behoeve van de Maastrichtse burger deze spaarpot van 175 miljoen mag en moet worden aangesproken. Dit laat onverlet met vereende krachten de zorg de komende jaren slimmer en efficiënter te organiseren naast de invoering van een draagkrachtbeginsel zonder het solidariteitsgevoel los te laten. Organiseer de WMO collectief waar het kan, en voer het individueel uit waar het moet.

Stadsbelangen Mestreech heeft oog voor de toekomst. Daarbij is van belang vooral jongeren aan de stad te binden, maar wij weigeren 40% van de burgers af te schrijven.
Het handhaven van de Maastrichtse maat zal mede bepalend zijn voor de gemeenschapszin en de verenigingsstructuur binnen Maastricht. Het handhaven van de Maastrichtse maat betekend ook de fundering voor het welzijn van bijna de helft van de Maastrichtse bevolking. Stadsbelangen Mestreech kiest dus voor “wij” en niet voor “ik”.

John Steijns - fractievoorzitter Stadsbelangen Mestreech

Old contribution

©