Saturday, 12. June 2010
Geen ontkomen aan –impopulaire- bezuinigingen als samenwerking uitblijft
De laatste maanden wordt steeds meer het woord ‘bezuiniging’ genoemd. Als gevolg van de financiële crisis lopen de overheidsinkomsten en uitgaven uit de pas. Den Haag gaat dus bezuinigen.
Een groot aantal maatregelen van de overheid treft burger rechtstreeks. Belastingmaatregelen, het wijzigen van de AOW leeftijd van 65 naar 67 jaar, de wijziging van het pensioensysteem en ga maar zo door. Maar ook indirect zal de burger geconfronteerd worden, daar de gemeente minder geld zal gaan krijgen vanuit Den Haag. Het College van Burgemeester en Wethouders noemt al een bedrag van 30 miljoen euro op jaarbasis dat uiteindelijk moet worden bezuinigd.
Evenals het CDA, de PvdA, de Senioren Partij Maastricht en D66 stelt Stadsbelangen Mestreech dat sociale verworvenheden, zoals veiligheid, de WMO en het armoedebeleid moeten worden ontzien. Maar hoe realistisch is dat? Maastricht kampt al sinds de invoering van de WMO met een groot tekort. In 2007 waren de uitgaven voor de WMO 1,9 miljoen hoger dan het budget dat hiervoor vanuit Den Haag beschikbaar werd gesteld. In 2008 werd liefst 3,6 miljoen meer uitgegeven en afgelopen jaar (2009) bleef de teller steken op 2,5 miljoen. Ondanks alles blijft het uitgangspunt dat op individuele zorg niet wordt beknibbeld. De oplossing om de zorg slimmer en efficiënter te organiseren wordt gezocht. Maar hoe lang kunnen we dit nog volhouden?
Met de regelmaat van de klok worden proefballonnen opgelaten. Bijvoorbeeld bezuinigen op subsidies of het idee om voor alle diensten en faciliteiten van gemeente een kostendekkend tarief in rekening te brengen. Deze maatregelen zullen echter gevolgen hebben voor onze gemeenschapszin en de verenigingsstructuur en gaat dus ten koste van het welzijn van de burger.
Stadsbelangen Mestreech is van mening dat eerst moet worden ingezet op minder vergaderen en andere vormen van overleg. Het verhogen van het gemiddeld aantal productieve uren levert ongetwijfeld enkele miljoenen op, evenals operationele samenwerking met buurgemeenten. Een sociale dienst voor alle Zuid Limburgse gemeenten, een gezamenlijk inkoopbureau, het gemeenschappelijk innen van gemeentelijke belastingen of een gemeenschappelijke dienst voor het inzamelen van het huisafval zijn voorbeelden van hoe bijgedragen kan worden om de bezuinigingsopgave voor een groot deel te realiseren!
Op terrein van volkshuisvesting, economische ontwikkeling en toerisme is een takendiscussie zinvol, omdat vereende krachten niet alleen de kwaliteit ten goede komt maar ook financieel voordeel kan worden behaald.
John Steijns - fractievoorzitter Stadsbelangen Mestreech
Saturday, 1. May 2010
Sport als stimulator gemeenschapszin
De gemeente Maastricht heeft zich ten doel gesteld om de sportbeoefening tot minimaal het landelijk gemiddelde te verhogen. Een nobel streven, een streven ook dat steeds meer gericht zal zijn op gezondheid. In tegenstelling tot vroegere jaren vormt sport samen met voeding en gezondheid een keten. Voorheen had menig sportclub als doelstelling het bieden van actieve en passieve recreatie. De sociale functie stond centraal, maar door de ontwikkeling van de laatste jaren komt die functie steeds meer onder druk te staan. De sociale functie dreigt zelfs helemaal te verdwijnen. Samen sporten en na de wedstrijd gezellig samenzijn wordt steeds meer verdrongen door “ik ga even een uurtje naar de sportschool vandaag”.
Oorzaken voor dit proces zijn de gewijzigde wet en regelgeving, maar ook het individualisme. De gewijzigde levensstijl speelt meer en meer een rol van betekenis. Zo neemt het aantal senioren elftallen van de gezamenlijke voetbalverenigingen binnen Maastricht jaarlijks zienderogen af.
Eens stond de zondagmiddag geheel in het teken van het voetbal. Langs de lijn grote belangstelling en na de wedstrijd namen velen deel aan de zogenaamde derde helft in de sportkantine. Maar het tijdsbeeld verandert snel. De clubbinding neemt af. Maar al te vaak is een team of elftal niet meer dan een club binnen een vereniging. Mensen zijn mobieler, zoeken het vertier steeds minder in eigen omgeving. Het gevolg kan wekelijks worden vastgesteld. Het wegduiken in de anonimiteit geniet vooral bij jongeren de voorkeur. Herkenbaarheid binnen de eigen leefomgeving wordt ervaren als bedreigend. En juist daar ligt de uitdaging voor de toekomst. Naast de keten van sport, voeding en gezond zal het instrument sport als impuls voor de sociale samenhang moeten worden ingezet. Vitale verenigingen zijn belangrijke, zo niet de belangrijkste pijlers voor de breedtesport in Maastricht.
Vanaf de basisschool zal het samen gebruiken van binnen- en buitensportaccommodaties gestimuleerd moeten worden. De sportleraar wekt interesse op voor het sporten, stimuleert de sportkeuze, activeert het wij gevoel. Voor de gemeente de taak de samenwerking tussen sportaanbieders verder te stimuleren en te faciliteren, zodat sport en bewegingsactiviteiten de sociale participatie in wijken en buurten weer zal doen toenemen.
Sunday, 21. March 2010
Ouderen betalen als eerste het gelag
Bij het invullen van de belasting aangifte inkomstenbelasting 2009 is duidelijk geworden dat de ouderen als eerste het gelag van de financiële crisis betalen. Den Haag heeft de belastingaftrek van ziektekosten enorm uitgehold. Deze maatregel treft vooral de ouderen die naast hun welverdiende AOW ook een (klein) aanvullend pensioen hebben. Zo is de vaste aftrek voor 65-plussers verdwenen, evenals het vaste bedrag voor de huisapotheek, de kosten voor begrafenis of crematie, de premie voor de aanvullende verzekering voor een zorgverzekering en de kosten voor brillen of contactlenzen.
Maar ook de eigen bijdrage voor verpleging in een AWBZ-instelling en de eigen bijdrage voor de WMO –met uitzondering van de huishoudelijke verzorging- is niet meer aftrekbaar.
Het gevolg van dit alles is dat veel ouderen over het belastingjaar 2009 de komende maanden een naheffingsaanslag zullen ontvangen. Ook komt men minder snel in aanmerking voor de speciale tegemoetkomingsregeling buitengewone uitgaven. Maar daar blijft het niet bij! Een hoger verzamelinkomen heeft ook gevolgen voor het toegekend voorschot zorgtoeslag en huurtoeslag dat al eerder is ontvangen. Ouderen die voor het eerst een naheffingsaanslag inkomstenbelasting ontvangen moeten er rekening mee houden dat van dit ontvangen voorschotbedrag voor de zorg- en huurtoeslag een gedeelte zal moeten worden terugbetaald. En welke gevolgen heeft dit voor de gemeentelijke belastingen?
Meer ouderen zullen in financiële problemen komen! De ouderen die veel energie hebben gestoken in de opbouw van ons land en onze stad worden nu als dank voor hun inspanning uitgeknepen als een citroen, terwijl dure villa’s met een hypotheek verhoging worden verbouwd, omdat de rente ongelimiteerd aftrekbaar blijft! Ja, ja, de sterkste schouders blijven dus buiten schot. Is dit sociaal en rechtvaardig?
John Steijns, fractievoorzitter Stadsbelangen Mestreech
Saturday, 9. January 2010
9 januari 2010
WAAR STAAN WE VOOR, WAAR GAAN WE VOOR
Stadsbelangen Mestreech stelt zich tot taak om uitvoering te geven aan datgene de naam van de partij al aangeeft. De belangen van Maastricht en al haar burgers. Een onafhankelijke lokale partij die geen rekening hoeft te houden met landelijke partij beleid.
Waar het om draait deze tijd is werkgelegenheid en brood op de plank!
Maastricht staat voor de opgave meer te doen met minder geld. De huidige recessie dwingt hierbij tot maatregelen. Maatregelen die worden bemoeilijkt door de rijksoverheid, omdat die oproept tot extra investeringen en tegelijkertijd minder geld beschikbaar stelt. Het wordt dus geen gemakkelijke klus om ombuigingen binnen de gemeentelijke begroting te realiseren..
SBM vindt dat de kwetsbare groepen, zeker die die aanspraak maken op Wmo- faciliteiten en schuldsanering, buiten schot moeten blijven en dat ook het terughoudende gemeentelijke beleid voor belastingen overeind dient te blijven binnen deze operatie van bezuinigen en ombuigingen!
De gemeente heeft op sociaaleconomisch terrein nauwelijks directe instrumenten beschikbaar. Maar desondanks zal het gemeentelijke beleid zich optimaal moeten richten op het behouden en, daar waar kansen zich voor doen, het verwerven van werkgelegenheid.
Maastricht roept jongeren op zich te binden aan de stad. We willen zou graag dat jongeren in Maastricht blijven, dat jongeren naar Maastricht komen. Werkgelegenheid is hierbij het toverwoord. Dus met andere woorden: meer ruimte vrijmaken voor economische bedrijvigheid, de bereikbaarheid en toegankelijkheid van de stad optimaliseren, blijven investeren in de randvoorwaarde voor economisch beleid, regiseren daar waar mogelijk, opdat de arbeidsmarkt primaire voorzieningen aan bedrijven biedt. Maastricht Culturele Hoofdstad biedt deze kansen, zoals eens de komst van de universiteit, het academisch ziekenhuis of het Mecc een impuls te weeg brachten voor de lokale economie.
De gemeente treedt niet alleen op als overheid die het klimaat voor het lokaal ondernemerschap probeert te verbeteren, maar is zelf ook marktpartij. De gemeente functioneert als consument en producent van goederen en diensten. De gemeente is werkgever, investeerder, klant en producent van goederen en diensten tegelijkertijd.
SBM is dan ook van mening dat de gemeente in de rol van belangbehartiger van de burger met of zonder werk niet afzijdig mag staan als het gaat om behouden en het scheppen van werk.
De projecten zoals de A2 ondertunneling, het uitbreidingsplan Belvedère en de Life Science Campus in Randwyck en de tramverbinding met Hasselt zijn duidelijke impulsen voor de sociaaleconomische vitaliteit van Maastricht. Het zijn projecten die van grote betekenis zijn voor de werkgelegenheid, de bereikbaarheid en toegankelijkheid. Maar ook het Midden- en kleinbedrijf –vooral in wijken en buurten- en de toenemende vraag naar zorg zal dan ook de komende jaren bijzondere aandacht moeten krijgen.
Iedereen telt mee!
De gemeente heeft een belangrijke taak met betrekking tot het verbeteren van het welzijn van de burger. In algemene zin kan worden gesteld dat welzijn voorkomt uit een gevoel van harmoniëren met de leefomgeving. Binnen het welzijnsbeleid bestaan diverse doelgroepen die om oplettendheid vragen. Zo is het beleid dat gericht is op de jeugd en jongeren toekomstbepalend. Maar in een verantwoordelijke en vergrijzende samenleving neemt ook het belang van het ouderbeleid steeds meer toe. Tevens dient het signaal serieus te worden genomen dat welvaartsverschillen in de leefomgeving leiden tot aantasting van het welzijnsgevoel. Daarnaast kan ook disharmonie met de omgeving ontstaan door mensen kansen te onthouden door een gebrek aan communicatie of door ongelijkwaardige behandeling vanwege bijvoorbeeld geslacht, herkomst, inkomen en lichamelijke of geestelijke beperkingen. Als gevolg hiervan kan vereenzaming optreden of gedragsproblemen, criminaliteit en verslaving. Deze beweegredenen die het individuele welzijnsgevoel bepalen, dienen dan ook centraal te staan in het gemeentelijk beleid. Een optimale inspanning zal dan ook moeten worden geleverd voor het waarborgen van o.a. de Wmo voorzieningen.
Maastricht: een stad waar je graag woont
De meeste tijd van het leven brengt een mens door in zijn woonomgeving. Hierbij wonen de meeste mensen vele jaren op dezelfde plaats of in dezelfde woonomgeving. De leefomgeving is echter in de loop van de jaren sterk veranderd. Sommige veranderingen, zoals woningen, gebouwen, kunstwerken, verkeer en natuur of in gedragingen van mensen, zijn goed waarneembaar. Andere veranderingen, zoals kwaliteit van lucht, water en bodem, zijn weliswaar onzichtbaar, maar toch ook duidelijk te merken aan de fysieke toestand van de mens en de leefomgeving. Het in balans houden van het welzijn van mensen met economische ontwikkelingen of de fysieke veranderingen van Maastricht geldt dan ook als een van de belangrijkste opgaven voor de komende jaren. Maar ook aandachtspunten zoals voldoende en betaalbare sportfaciliteiten, wijkvoorzieningen afgestemd op de hedendaagse behoefte en het waarborgen van lokale tradities en folkloristische uitingen behoren hiertoe.
Veiligheid –vooral het onveiligheidsgevoel- is bij uitstek een onderwerp dat de burger van Maastricht direct aan den lijve ondervindt. Of dit nu de openbare veiligheid –o.a. enge plekken, gevaarlijke situaties, ook op of rondom de Maas- of de verkeersveiligheid (snelheidsovertredingen, parkeerproblemen of rijgedrag) betreft. SBM is van mening dat de komende jaren vooral zal moeten worden ingezet op preventie en handhaving. Hierbij zijn taken weggelegd voor zowel de burgers als voor de lokale overheid. Samen dienen we overlast en verloedering aan te pakken.
John Steijns, lijsttrekker Stadsbelangen Mestreech
Friday, 20. November 2009
20 november 2009
John Steijns: We hebben het wel over mensen!
Onrendabel betekent niet winstgevend of geen nut opleverend. De onrendabelen. Een nieuwe term in Nederland voor de kloof tussen arm en rijk. Een term voor de groeiende groep mensen die -al dan niet buiten hun schuld- niet kan voldoen aan de alsmaar strengere eisen die vanuit onze prestatiemaatschappij worden gesteld. Een term die slaat op mensen die vanwege de wieg waarin ze geboren zijn, of door een tekort aan talenten of andere vaardigheden leven aan de rand van de samenleving. Een term mensonwaardig.
Hoe groot is de groep ouderen die hun hele leven hard hebben gewerkt –aan de weder opbouw van Nederland meer dan hun steentje hebben bijgedrag- en nu alleen moeten rondkomen van een AOW uitkering, en hoe groot is de groep ouderen die vanwege hun gezondheid aanspraak maken op het verlenen van voorzieningen?
Hoe groot is de groep mensen die als gevolg van een beperking of een chronisch psychisch probleem afhankelijk zijn van ondersteuning?
Juist aan deze groep mensen hebben we de morele verplichtingen optimale ondersteuning te verlenen zodat zij zolang mogelijk zelfstandig deel kunnen blijven uitmaken van de maatschappij! Juist deze groep kunnen/mogen wij niet confronteren met een inkomensafhankelijke bijdrage voor de noodzakelijke ondersteuning/voorziening!
We moeten alles op alles zetten om te voorkomen dat een steeds grotere groep mensen op steeds grotere afstand komt te staan.
Het aantal aanvragen voor WMO voorzieningen groeit nog altijd in Maastricht. Het budget dat de regering beschikbaar stelt is lang niet toereikend om de kosten te dekken. In 2007 heeft de gemeente 2,3 miljoen toegevoegd vanuit eigen middelen en in 2008 liefst 3,6 miljoen. Bezuinigen op het WMO budget is voor ons onverteerbaar. De verkoop van het Nutsbedrijf en de opbrengst van de Essent aandelen zijn gestopt in het vruchtboomfonds, een spaarpot inmiddels maar liefst 166 miljoen groot. Een spaarpot die indien nodig voor onze meest kwetsbare groepen in Maastricht moet worden aangesproken. Immers samen maken we Maastricht!